Με βαθιά θλίψη η εταιρική οικογένεια της VIOHALCO και ο ευρύτερος βιομηχανικός χώρος αποχαιρετούν τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, Νικόλαο Στασινόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών. Ο «αείμνηστος», υπήρξε η εμβληματική ηγετική φυσιογνωμία του Ομίλου επί επτά ολόκληρες δεκαετίες, διαμορφώνοντας καθοριστικά τη σύγχρονη βιομηχανία της Ελλάδας. Το μεγάλο του έργο καθόρισε την τροχιά ανάπτυξης όχι μόνο της VIOHALCO, αλλά και ενός δικτύου εταιρειών, μετατρέποντάς τες σε πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.
Μια ζωή γεμάτη όραμα και προάγγελοι αλλαγών
Γεννημένος στην Αθήνα το 1932 και απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Νικόλαος Στασινόπουλος ανέλαβε τα ηνία της εταιρείας μαζί με τον αδελφό του, Ευάγγελο, το 1964, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, Μιχαήλ. Από νωρίς αντιλήφθηκε ότι ο μονόδρομος για την ανάπτυξη διέρχονταν από τις διεθνείς αγορές και τις στρατηγικές συνεργασίες. Με διορατικότητα, τόλμη και ακλόνητες αξίες όπως η επιχειρηματική ηθική και η εμπιστοσύνη στον ανθρώπινο παράγοντα, ξεδίπλωσε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο. Μεταμόρφωσε τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε εταιρεία συμμετοχών, απομακρύνοντάς την από την καθαρά παραγωγική λειτουργία και αναβαθμίζοντάς την σε στρατηγικό πυρήνα.
Η μετατροπή σε ευρωπαϊκό γίγαντα
Με συνεχείς και στρατηγικές επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες, επιδίωξε την τεχνολογική πρωτοπορία, δημιουργώντας ένα εκτεταμένο διεθνές δίκτυο συνεργασιών. Οδήγησε τον Όμιλο να γίνει ένας από τους κορυφαίους στην Ευρώπη στον τομέα της επεξεργασίας μετάλλων, ενώ ταυτόχρονα τον καθιέρωσε ως τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας. Η προσφορά του αναγνωρίστηκε με τα υψηλότερα βραβεία, όπως το «Αριστείο ΙΟΒΕ» (2018) για τη συμβολή του στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, και το βραβείο «Δίολκος» (2019) από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ.
Μια κληρονομιά που συνεχίζεται
Πέραν του επιχειρηματικού του επιτεύγματος, ο Νικόλαος Στασινόπουλος έδειξε ζωντανό κοινωνικό πρόσωπο. Μαζί με την οικογένειά του ίδρυσε το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ», το οποίο, υπό την επιμέλεια της συζύγου του Αλεξάνδρας, άφησε σημαντικό κοινωνικό και πολιτιστικό έργο στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας. Η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή: είχε την ευτυχία να δει τους γιους του, Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι, φέρνοντας νέα ορμή διατηρώντας όμως αμετάβλητες τις θεμελιακές αξίες που εκπροσωπούσε.
